Van eerste stoel tot eigen atelier

Soms ontdek je je passie op het moment dat je het het minst verwacht. Voor Fontessa begon het met een toevallige stageplek en een oude stoel uit de kringloopwinkel. Wat volgde, was het begin van een vakmanschap waarin creativiteit, doorzettingsvermogen en liefde voor ambacht samenkomen.

Mijn naam is Fontessa, en mijn avontuur begon op de middelbare school. Dat was een praktische school, waar je vakken kreeg als techniek, horeca, zorg en welzijn, maar ook kunst en tekenen. Vooral daar kon ik altijd mijn creativiteit kwijt.

In het tweede jaar moest ik stage lopen, maar ik had eerlijk gezegd geen idee wat ik wilde doen. Tot mijn stagebegeleider ineens met een plek kwam. “Morgen kun je je contract tekenen,” zei hij. Dat ging mij eigenlijk veel te snel, ik wist niet eens wat voor bedrijf het was, laat staan of ik het leuk zou vinden. De volgende dag stapte ik daar voor het eerst binnen: een meubelstoffeerderij. Ik had er nog nooit van gehoord.

Mijn eerste opdracht? Een stoel stofferen. Ik mocht zelf een exemplaar uit de kringloopwinkel kiezen, deze volledig uit elkaar halen en vervolgens opnieuw opbouwen en bekleden. Mijn stagebegeleider dacht dat ik daar wel even zoet mee zou zijn. Maar vanaf het eerste moment voelde ik het: dit is het. Binnen drie dagen was mijn stoel af. Mijn stagebegeleider stond met open mond, dit had hij totaal niet verwacht. Voor mij was het meteen duidelijk: dit is wat ik wil.

Na de middelbare school koos ik bewust voor de opleiding Meubelstoffeerder niveau 3 aan het HMC in Amsterdam. Daar heb ik de leukste tijd van mijn leven gehad. Het was een plek waar ik volledig mezelf kon zijn. Iedereen werkte met zijn handen, deed wat hij of zij leuk vond — en die energie werkte aanstekelijk. Ik maakte de mooiste stoelen, die vervolgens bij mij thuis stonden. Elke dag kon ik ernaar kijken en denken: dit heb ik zelf gemaakt. Dat zijn momenten die je niet vergeet.

In mijn laatste jaar bleef ik als enige over. Mijn klasgenoten waren na niveau 2 gestopt of een andere richting opgegaan. Dat maakte het soms stil, geen overleg meer, geen gezellige pauzes. Maar ik wist: dit is mijn pad.

Voor mijn examen besloot ik een love seat volledig opnieuw op te bouwen. Van het kale frame tot de veren, vulling en stof — alles deed ik zelf. Mijn grootste uitdaging? Het patroon van de stof overal perfect laten doorlopen: op de voorkant, zijkanten en zelfs in de knopen van de rug. Het was een uitdaging, maar ik wilde mezelf bewijzen dat ik dit kon. En dat is gelukt. Ik ben ontzettend trots op het eindresultaat.

Tijdens dat laatste jaar speelde mijn docente Lies een grote rol. Ze voelde soms als een tweede moeder. Als iets niet lukte of als ik er even doorheen zat, was zij er altijd, voor een praatje, een kop koffie en nieuwe moed.

Sinds vorige zomer ben ik afgestudeerd als meubelstoffeerder niveau 3. Al snel besloot ik voor mezelf te beginnen. Spannend? Absoluut. Ik heb getwijfeld of ik het wel durfde. Maar ik sta open voor nieuwe avonturen, en juist daardoor komen de mooiste opdrachten op mijn pad. Niets is mooier dan klanten blij maken met een meubel dat weer helemaal tot leven is gekomen.

Dit is mijn verhaal. Als je iets echt wilt, moet je ervoor gaan, dan kom je uiteindelijk precies waar je hoort te zijn.

Tekst: Fontessa Garms | Foto’s: Marjon Hoogervorst